සිත යකාගේ කම්මලක් මෙන් වෙයි. ඔබ කරන දේවල් ගැන වැටහීමක් නොමැතිව යයි. සාංකාවක් වැනි හැඟීමක සිරවී පැය ගණන් දැවී අළුවී යයි. නැවත ගොඩ ඒමක් නොමැති බව ඔබට හැඟෙයි. කිසිම දෙයක් කිරීමට හිත හදාගත නොහැක. අතීත මතකයන් අතර සිරවී ඇත. ඔබට ලෝකය එපා වී යයි. ලෝකයට ඔබව එපා වී ඇතැයි හැඟෙයි. ලෝකය ඔබව තනිකර දමා ඇත.

එය හා සම කල හැකි වෙනත් හැඟීමක් මානව හැඟීම් අතර නොමැත. ඔබගේත් ආදරය අහිමිවී ගියාද? දරාගත හැකි නොහැකි ඒ හැඟීම ඔබව ටිකින් ටික මරා දමමින් සිටී ද? ඒ හැඟීම වටහාගත හැක්කේ වරක් එය අත් දැක ඇති කෙනෙකුටම පමණි.

මෙවැනි තත්වයකදී අනුගමනය කල යුතු උපදෙස් පොත් වල, වෙබ් අඩවිවල කොතරම් තිබුනත් එවැන්නක් සිදු වූ මොහොතක ඔබට ඒවා බලන්නට වත් හිතෙන්නේ නැති බව ඇත්තය. බැලුවත් ඒවායේ තියෙන දේවල් කරන්නට කරන්නට පුළුවන්ද යයි ඔබට සිතෙනු ඇත. එහෙත් මා විශ්වාස කරන්න, ඔබට දැනෙන හැඟීමම මේ ලෝකයේ බොහෝ දෙනා ජීවිතයේ එක් වරකදී හෝ මීට පෙර අත්දැක ඇත. එය අතිශයින් සාමාන්‍ය දෙයකි. එබැවින් ඔබ දැන් අත්විඳින දුෂ්කර සහගත කාලයෙන් ගැලවීමක් නොමැත. ඔබට කළ හැක්කේ එම කාලය කෙටි කර ගැනීම පමණි.

ආදරය බිඳ වැටුන මොහොතේ කළ යුත්තේ කුමක්ද?

1. ඔබේ ජීවිතයේ එදිනෙදා කරන සාමාන්‍ය දේවල් අතපසු නොකරන්න.

- කෑම, බීම වෙලාවට ගැනීම අතිශයින්ම වැදගත්ය. නෑම ඒ හා සමානව වැදගත්ය. හැකිතරම් ජලය පානය කරන්න.

2. ව්‍යායාම්

- ඔබ සාමාන්‍යයෙන් ව්‍යායාම් කරන අයෙක් නම් එය නොකඩවා කරගෙන යන්න. නොකරන අයෙක් නම් දිනකට සුළු වෙලාවක් හෝ ව්‍යායාම්වල නිරත වීමට උත්සාහ කරන්න.

3. සිහිවටන ඇස නොගැටෙන ලෙස තබන්න.

- ඔබ දෙදෙනාගේ ආදරය නැවත නැවත සිහිවන දෑ අසල තබා ගැනීමෙන් වළකින්න. පින්තූර, සිහිවටන, SMS ආදී සියල්ල විනාශ කර දමන්න. එසේ කිරීමට අපහසු නම් නොපෙනෙන මානයක තබන්න.

4. හැකිතරම් මිතුරන්, පවුලේ අය සමඟ කාලය ගත කරන්න. නිවසේ හුදකලාව සිටීමෙන් වළකින්න.

5. මත්පැන් කෙටි කාලීන පිළිතුරක් ලෙසට හැඟී යා හැකි නමුත් එය ඔබව තව තවත් වියවුලට පත් කරන බව මතක තබා ගන්න.

කාලය ඔබේ සන්තාපයට විසඳුම් ලබා දෙනු ඇති. ඉවසීමෙන් කාලය ගත කරන්න. දුකට ඔබව පරාජය කිරීමට ඉඩ නොදෙන්න.

ආදරේ කියන වචනේ නම් මේ දවස්වල හතර වටින් කන් දෙක පිරෙන්න ඇහෙනවා. එෆ්.එම්. එකක් ටියුන් කලත් ටී.වී. චැනල් එකක් දැම්මත් ඉරිදා පත්තරේක ටැබ්ලොයිඩ් අතිරේකයක් ගත්තත් පර්සනල් බ්ලොග් එකක් බැලුවත් ෆේස් බුක් එක බැලුවත් ආදරේ දෝරෙ ගලනවා. ඇත්තටම මේවයේ තියෙන විදියට මිනිස්සු ආදරේ කරනවා නම් මේ ලෝකේ කොච්චර සුන්දර තැනක් වෙයි ද? ඇත්තටම මෙහෙම සුන්දර පරම පිවිතුරු ආදරයක් අපි ජීවත්වෙන ලෝකේ පවතිනවා ද?

මට නම් පේන්නේ ආදරය පාරිභෝගික භාණ්ඩයක් බවට පත්වෙලා ඒකෙ තියෙන වටිනාකම අධිනිශ්චය කිරීමක් වෙලා තියෙනවා කියලා. කටුක සත්‍යය තමයි සැබෑ ආදරය මිය ගිය හෝ මිය යාමට ආසන්න කාලයක තමයි අපි ඉපදිලා ඉන්නේ. නිවෙන්න ළං වුනාම ඉටි පන්දමක දීප්තිය වැඩි වෙනවා වගේ ආදරයේ දීප්තියත් දැන් වැඩි වෙලා තියෙන්නේ. හාට් එකක් ගහලා දුන්නොත් ඕන දෙයක් මාකට් වෙන සීන් එකක් තමයි තියෙන්නේ. අපිත් ආදරේ කඩෙන් අරන් හරි හිත ඇතුලෙන් හිතලා හිතලා මවාගෙන හරි ආදරණීය පෙම්වතුන් පෙම්වතුන් පෙම්වතියන් වෙන්න තමයි සිහින මව‍න්නේ.  ආදරේ සුව උපරිමයෙන් විඳින ආදරණීය කපල් එකක් කියලා ලෝකෙට පෙන්නන්න තමයි කවුරුත් ට්‍රයි කරන්නේ. සමහරවිට අපි ඇත්තටම හදවතිනුත් එහෙම හිතනවා. ඒත් අපි නොදන්න දේ තමයි අපි තවත් හුවමාරු භාණ්ඩයක ගණුදෙනු කාරයෝ බවට පත් වෙලා කියලා.

ඇත්තටම හිතලා බැලුවොත් අපි අපගේ පෙම්වතා/පෙම්වතිය සොයා ගැනීමේ සිට ආද‍රයේ විවිධ ඉසව් සොයා යාමේ දී ඒවායේ හුවමාරු වටිනාකම අවිඥානිකව ගණනය කරනවා. මම මේක කිව්වහම කව්රු හරි කියන්න පුළුවන් අනේ මම නම් ලව් කරන කෙනා නම් දුප්පත් කෙනෙක් නේ කියලා. ඇත්තටම මම හුවමාරු වටිනාකම කියන එකෙන් අදහස් කලේ වත් පොහොසත්කම (විතරක්) නෙවෙයි. ඊට වඩා පුළුල් අර්ථයෙන්. ඒත් ඒක ගැන වැඩිපුර විස්තර කරන්න ගියොත් මගේ බ්ලොග් එකේ සීමාවෙන් එපිටට යන නිසා වැඩිපුර විස්තර කරන්න මම කැමති නෑ.

ඉතින් ආදරේ ගැන රොමෑන්ටික් දෙවල් ගැන සිහින ලෝකයක ඉඳගෙන ලියන මම පොඩ්ඩක් සැබෑ ලෝකයට අවතීර්ණ වෙලා ආදරේ ගැන පියවි සිහියෙන් හිතන්න තමයි පොඩ්ඩක් ට්‍රයි කලේ. මොකද සිහිනය සුන්දර වෙන්න නම් සැබෑව ගැන පොඩි හැඟීමකුත් ඇති කරගෙන ඉන්න ඕනෑනේ. ආදරේ ගැන මේ විදියට ලිව්වා කියලා මාත් එක්ක පාඨකයෝ තරහ වෙන එකක් නෑ කියලා මම උපකල්පනය කරනවා.

ඒ කෙසේ වෙතත් ආදරේ මොන ස්වරූපයකින් තිබුනත් මේ පිස්සු විකාර නිරුදක ලෝකේ යාන්ත්‍රික මිනිස් ජීවිත වලට තියෙන එකම දිය බිඳ ආදරේ කියන එක නම් බොරුවක් නෙවෙයි. (ආදරේ අද කාලේ මෙච්චර මාකට් වෙන්න හේතුවත් ඒකම තමයි) ඒකයි මිනිස්සු කොච්චර අපහසු වුනත් “සැබෑ” ආදරයක් සොයා ගන්නට විඳින්නට උත්සාහ කරන්නේ. ඉතින් ඒ ආදරය සොයා ගෙන යන ආදර යාත්‍රා‍ව ඔයාලත් එක්ක හබල් ගාන්න ලොස්ට්INරොමෑන්ස් ඕන වෙලාවක සූදානම්.

සොඳුරිය….
කාලය කෙතරම් නපුරු ද
දිවි හිමියෙන් කඳුලැලි පුරවා ගෙන
රැක ගත් ආලය උදුරා ගෙන ගිය
කාලය කෙතරම් නපුරු ද සොඳුරිය ….

පෙරුම් පුරා දුකසේ ගලපා ගත්
කවිය ඔබම වී නැලැවුණු යුගයක
හද රැඳි ඔබ රුව සිහිනෙක වත් නැත
ඒ රුව කොතරම් මිහිරි ද සොඳුරිය ….

ලොවට හොරා විලි ලා බිහි කර ගත්
වසන්තයේ සඳ මියැදුණු දවසක
බෙදා හදා ගත් දුකවත් අද නැත
ඒ දුක කොතරම් මිහිරි ද සොඳුරිය ….

ඊයේ පෙරේදා මම කොල්ලුපිටියේ පොඩි අවන්හලක ඉන්නකොට මගේ පරණ මිත්‍රයෙක් තමන්ගේ බිරිඳත් එක්ක එතනට ආවා පොඩි එකෙකුත් එක්ක. ඉතින් අපි ටිකක් වෙලා ආගිය තොරතුරු කථා කලා. ඔහුගෙ බිරිඳ ගැන වත් ඔවුන් විවාහ වුන හැටිවත් මම දැන ගෙන ‍නො හිටිය හින්දා මම ඒ ගැන ඇහුවම මගේ මිත්‍රයා බිරිඳ දිහා බලලා ඇසක් ඉඟිමරලා මට කි‍ව්වෙ “දන්නැද්ද මචං. පොඩි ඔෆිස් ලව් එකක්” කියලා.

මේ ඔෆිස් එක කියන තැන බොහෝ දෙනාගේ ආදර කථා වලට බෙහෙවින්ම සම්බන්ධවන තැනක්. කී දෙනෙක් නම් තමන්ගේ ජීවන සහකාරිය තමන්ගේ ඔෆිස් එකෙන් හොයා ගෙන තියෙනව ද? නියම සබඳතා, අනියම් සබඳතා හා වෙනත් වයිවාරන්න සබඳතා මේ ඔෆිස් එක ආශ්‍රිතව ගොඩ නැගෙනවා. එක අතකින් ඒකෙ පුදුම වෙන්න දේකුත් නෑ. මොකද නාගරික කාර්යාලීය ජීවිත ගත කරන අයගේ ජීවිතයෙන් වැඩි කාලයක් ගෙවී යන්නේ ඔෆිස් එක තුල නිසා. ඉතින් වැඩිපුර කාලයක් ඉන්න තැන සබඳතාවක් ඇති වීමට තියෙන ඉඩ කඩ උපරිමයි.

ලිංගිකත්වය මත පදනම් වූ සබඳතා දැන් දැන් ඔෆිස් තුල සුලබ වුනත් ආදර සබඳතා නැත්නම් සත්‍ය ප්‍රේම කථා වලත් අඩුවක් දකින්නට නෑ. කෙනෙක් නිතර නිතර දකිත් දී කථා කරත් දී ඒ කෙනා ගැන අපේ හිතේ ඇල්මක් ඇති වෙන්න තියෙන ඉඩ වැඩියි. වයිවාරන්න විලාසිතා වලින් සැරසිලා මේ කාර්ය බහුල ව්‍යාපාරික අවකාශයට ඇතුළුවෙන ‍ඔබේ හදවතේ ආදරය ගැන හිතන්න තියෙන වෙලාව අවම වුනත් ලද නිමේශයකදී ඒ කුඩා ඉඩකඩට හෙමින් හෙමින් ඇතුළු වෙන්න ඒ පරිසරයෙ ඉන්න කෙනෙක් සමත් වෙන්නෙ ඔබටත් නොදැනිමයි. වෙන විදියකින් කියනවා නම් ඔබේ හිතේ ඇඳිලා තියෙන සිහින දෙව් දුව කථා කරන විදියට කථා කරන, ඇවිදින විදියට ඇවිදින, හිනා වෙන විදියට හිනා වෙන කෙනා එතන ඉන්න පුළුවන්. එහෙමත් නැත්නම් ඔබගේ හිතේ තියෙන රූපයට ඔබ මේ නිතර නිතර දකින කෙනාගේ ඉරියව් කෙමෙන් කෙමන් ඇතුළුවෙලා අවසානයේ ඇය ඒ තැන අයිති කර ගන්නවා.

පස්සෙ කොච්චර සීරියස් වුනත් ඔෆිස් ලව් එක කියන්නේ මාර විනෝදකාමී වැඩක් තමයි. මුලින් මුලින් අනිත් අයට නොදැනෙන්න ආදරය කරන වෙලාවෙදි මේක උපරිමයි. ඇසින් ඉඟි බිඟි පාද්දි, රොමෑන්ටික් දෙයක් ලියපු කඩදාසියක් හෙමිහිට පාස් කරන කරලා ප්‍රතිචාරය බලන් ඉන්නකොට, හොරෙන් මුහුණ දිහා බලන් ඉඳිද්දි දෑසට දෑස හමු වෙනකොට තියෙන චමත්කාරය කියලා වැඩක් නෑ. මම අර කලින් පෝස්ට් එකක කිව්වා වගේ කට්ටිය එහා මෙහා වෙන කම් ඉඳලා කිලි පොලා යන කිස් එකක් වගේ දෙන්න තියෙනවනම් මාරයි.

කොහොම හරි මෙහෙම හොරෙන් හොරෙන් ලව් කරලා අන්තිමට අපි අනිත් අයට කියමු කියලා තීරණය කරලා ළඟම ‍කෙනෙකුට පොඩ්ඩක් කියලා බලනවා. අනේ එතකොට තමයි දන්නේ එයා විතරක් නෙවෙයි ඔෆිස් එකේ ඔක්කොම ඒ වෙනකොට සීන් එක දන්නවා කියලා.

ඔෆිස් එ‍කක ඇතිවන ලිංගිකත්වය පදනම් වුන සම්බන්ධතා ගැන කථා කරනවා නම් ඉතින් දැන් තියෙන පරිසරයත් එක්ක තමන්ගේ හැඟීම් පාලනය කරගෙන ඉන්න එක කොච්චර ද අමාරුද කියලා මගේ මිතුරෙක් ළඟදි කිව්ව කියමනකින් පැහැදිලි වෙනවා. එයා කියනවා “මේවා දකිනකොට කොහොම ඉන්නද මචං. අපිත් ගස් ගල් ද?” කියලා. ඇත්ත තමයි. දකින දකින අත සෙක්ස් ඇපීල් තියෙද්දී බවුන් වඩන්න ඉතින් කවුරුවත් රහත් වෙලා නෑනේ. අනික ආතතිය වැඩි පරිසරයක සේවය කරන කොට ආතතිය දිය කරලා හරින්නත් ක්‍රමයක් තියෙන්න එපායැ. හැබැයි ඉතින් ඔෆිස් එක ඇතුලේ ලිංගික සබඳතා පවත්වන්න නම් හැම තැනම බෑ. හැබැයි මං දන්න තරමින් නම් බොහෝ තැන් වල කොහොම කොහොම හරි ඒවා සිදුවෙනවා. මේ ළඟදි අපිත් එක්ක හිටපු හාදයෙක් ජාත්‍යාන්තර බැංකුවක කොළඹ ප්‍රධාන කාර්යාලය පෙන්නලා කිව්ව කථාවක් මට මතක් වුනා. එයා ඒ ඔෆිස් එකේ ක්ලීනින් එකක් සුපර්වයිස් කලාලු. ක්ලීන් කරපු කට්ටිය බිල්ඩින් එකේ බිත්ති අතර තිබුනු කුඩා ස්පේස් එකකින් කසළත් එක්ක එළියට අරගත්තු කොන්ඩම් ගොඩ දැකලා එයා පුදුම වුනාලු. මිනිහා අතින් දාලා කිව්ව ද කියල නම් මම දන්නේ නෑ.

ඒවා මේවා කෙසේ වෙතත් ඔබ කාර්යාලයක වැඩ කරන කෙනෙක් නම් ඔබේ ආදරය ඔබ අසලටම පැමිණ තිබෙන්නට ඇති අවස්ථාව වැඩි බව මතක තියා ගන්න.

සමාවෙන්න ඔනේ. සෑහෙන කාලෙකින් අළුත් පෝස්ට් එකක් දාන්න බැරි වුනා. හිටිය පාඨකයො ටිකත් නැති වෙලා ගිහිල්ල ද දන්නෙ නෑ. කොහොම නමුත් ආයෙත් ‍ඇක්ටිව් විදියට බ්ලොග් අවකාශයට ඇතුළු වෙන්න තීරණය කලා. බලමු මේ පාර කොහොම වෙයි ද කියලා. මම පහුගිය ටිකේ ඇක්ටිව් නොවුනත් සෑහෙන පිරිසක් තාමත් මගේ බ්ලොග් එකට එන බව ස්ටැට්ස් වලින් පේනවා. වැඩි පිරිසක් කියවන කොට ඉතින් ලියන්න තියෙන උනන්දුව වැඩිවෙනවානේ. මට හිට්ස් වදින්නේ කොත්තු හරහා විතරයි. සිංහල බ්ලොගර් එකෙත් සින්ඩිකේට් කලොත් ඉතින් තව වැඩිපුර කට්ටියක් කියවයි කියලා හිතෙනවා. එත් ඉතින් මාව ගත්තේ නෑනේ. මාව නොගන්න හේතුවක් මට නම් පේන්නේ නෑ. එත් ඉතින් ගන්නේ නැත්නම් මැරෙන්නද? හැමෝම දිගටම මාත් එක්ක ඉඳියි කියලා බලාපොරොත්තු වෙනවා.

- LIR -

( I කොටස )

එතැන් සිට චිත්‍රපටය දිවයන්නේ මෙම නව යොවුන් තරුණයාත්, තරුණ විය පසු කරමින් සිටින වෘත්තියෙන් ට්‍රෑම් රථ කොන්දොස්තරවරියක වන ගැහැණියත් අතර ඇති වන අතිශය සමීප, ලිංගිකත්වය හා ආදරය කැටිවූ සම්බන්ධය විදහා දැක්වෙන රූප රාමු පෙලක් ඔස්සේ යි‍. ආදරය හා ලිංගිකත්වයට සීමා මායිම් නොමැති බව මෙම රූප රාමු පෙළ ප්‍රේක්ෂකයාට යළි යළිත් පසක් කර දේ. ඉතා මැනවින් හා සංයමයෙන් රූගත කර ඇති මෙහි ඇති ලිංගික හා ආලිංගන දර්ශන මෙම සබැඳියාවේ ගැඹුර ඉතා හොඳින් ප්‍රකට කරවයි.

තමන් පාසලේ උගන්නා ලෝක ප්‍රකට සාහිත්‍ය කෘති රැගෙන ගෙන එන ඔහු ඒවා ඇයට ඇසෙන්නට කියවයි. ඇය ඔහුට ළංව ඒවා රස විඳියි. චිත්‍රප‍ටයේ නාමය වන ද රීඩර් යන්න ගොඩනැගෙන්නේ ද මේ කථා කියවීම හරහා බව මේ වන විට ප්‍රේක්ෂකයාට ඒත්තු යයි. ඇය තමන්ගේ කියවන කථා ඇසීමට ප්‍රියකරන බව දන්නා ඔහු එය ඉමහත් උනන්දුවකින් සිදු කරයි. ඇගේ සිතැඟි කෙරේ අතිශයෙන් සංවේදී මයිකල් පාසලේ දී සම වයසේ රූබර තරුණියන්ගෙන් ලැබෙන ආදර ආරාධනා ප්‍රතික්ෂේප කරන්නේ ඔහු එම ගැහැණිය කෙරේ ආශක්තව ඇති ප්‍රමාණය අපට පෙන්වමිනි. එමෙන්ම කලින් පෞරුෂත්වයක් නොමැති ඔතෑනි යෞවනයකු වූ මයිකල් මේ අසම්මත සම්බන්ධයත් සමඟ හොඳ පෞරුෂත්වයක් සහිත ක්‍රියාශීලී තරුණයකු බවට පත්වේ. එය සිදුව‍න්නේ යහනේ දෙව්දුවක් වන් මෙම රූබර ගැහැණිය සමඟ රමණයේ යෙදීමට ලැබීම යන සම වයසේ අනෙක් යෞවනයන්ට භුක්ති විඳීමට නොලැබෙන ජයග්‍රහණයක් අත්පත් කර ගැනීමට නිසා ‍ඔහු තුල ගොඩනැගෙන මානසික විශ්වාසය නිසා නො‍වේ ද?

තමන් අතර ඇති වයස් සීමා පරතරය හා බාහිර නොගැලපීම ‍ආදිය ආදරයෙන් වෙලුන ඔහුට නොපෙනී යන අයුරු මෙහි හොඳින් නිරූපණය වෙයි. එම ගිම්හානයේ දවසක ඇය හා ඔහු බයිසිකල් සවාරියක යෙදේ. එහි දී හමුවන ගැහැණියක් ඇයව ඔහුගේ මව ලෙස සිතයි. සමාජ සම්මතයන්ට පිටුපා යාමට කැමති යොවුන් වයසේ පසු වන ඔහු ඇගේ එම හඳුන්වා දීම තුලින් තමන්ගේ වීරත්වයක් දුටුව ද හැනා එය කෙරෙහි සංවේදී වෙන අයුරු අපට තිරය මත පෙනේ.

හැනා ද මයිකල් සමඟ කාලය ගත කිරීමෙන් සතුටු වන බව හා ඔහුට ආලය කිරීමට පටන් ගෙන ඇති බවක් අප දුටුව ද ඇගේ චරිතය පුරා දිවයන ගුප්ත බව අප සසල කරවයි. ඇය කිසියම් රහසක් සඟවා ගෙන සිටින ගැහැණියක් බව මෙම චරිතය රඟන ශූර නිළිය තමන්ගේ විස්මිත රඟපෑම ඔස්සේ නිරන්තරයෙන් පෙන්වයි. ඇය සඟවා ගෙන සිටින රහස කුමක් ද? අප කිසිසේත්ම නොසිතන එවැනි මානයක් පුද්ගලයෙකුගේ ජීවිතය මුළුමනින්ම වෙනස් කිරීමට සමත් වන්නේ කෙසේ ද?

ඔවුන් එකතුව ගෙවන එම ගිම්හාන‍යේ කෙළවර දිනෙක කිසිම ළකුණක් ඉතිරි නොකර ඇය තම නවාතැනෙන් සමුගෙන යයි. තමන් ගේ අවසන් හමුවේ දී ඇයගේ හැසිරීම ගැන සැක සිතුනු මයිකල් නැවත ඇගේ නවාතැනට පැමිණි විට තමන්ගේ සැකය හරි බව ඔහුට පෙනෙයි. එමඟින් ඔහු දරා ගත නොහැකි ශෝකයට පත් වෙන නමුත් ඔහුගේ ජීවිතය ඉදිරියට ගලා යයි. චිත්‍රපටය තුල අපට නැවත ඔහු හමුවන්නේ අට වසරකට පසු නීති ශිෂ්‍යයෙකු ලෙසයි.

ඔවුන‍්ගේ දෙවන හමු වීම සිදුවන්නේ කෙසේ ද? හැනා අනුකම්පාව ලැබිය යුතු චරිතයක් ද? නැතිනම් ඇය මුහුණ දුන් ඉරණම ඇයට උරුම වූවක් ද? සම්මත වුවද අසම්මත වුවද ආදරය යනු මිනිස් ජීවිත සසල කර දමන කිසිදා කිසිවෙකුට තේරුම් කළ නොහැකි අත්දැකීමක් නොවන්නේ ද? ඒ හා බැඳුනු සිදුවීම්, භෞතික දෑ ජීවත් වන තුරා අපගේ අධ්‍යාත්මය සමඟ කෙලෙස බැඳී පවතී ද?

මෙම පැන ඔබට ඉතිරි කරමි.

අධ්‍යක්ෂණය – ස්ටීවන් ඩැල්ඩ්‍රි
හැනා – කේට් වින්ස්ලේ
මයිකල් – රැල්ෆ් ෆියෙන්ස්
මයිකල් (තරුණ) – ඩේවිඩ් ක්‍රොස්

චිත්‍රපටිය ගැන වැඩිපුර  විස්තර - අයි.එම්.ඩී.බී, විකිපීඩියාව

ආයෙත් වැසි සමයක්. කොළඹ මල් පාරේ මල් ගස් හේදී ගෙන මෝසම් වැසි ඇද හැලෙද්දී වැස්සේ ඒ වැස්සට තෙමිලා දූවිලි ඉවත්වෙලා කාපට් පාර ඔපවත් වෙලා. පාර්ක් එකේ තුරු ලතා නැවුම් පෙනුමකින් අළුත් පණකින් අවදි වෙලා. රස්නය මැකිලා සුන්දර සිසිලසක් නගරය වෙලා ගෙන.

වැස්ස හින්දා වෙනස් වෙන්නේ බාහිර පරිසරයේ තියෙන දේවල් විතර ද? ආදරණීය මතකයන්, කඳුළු, සිනහා, දුක් සුසුම්. වැස්ස කියන්නේ මේ සියල්ලේම සංකලනයක්. වැස්සත් එක්ක අපේ හදවත්වල හැංගිලා තියෙන කොපමණ දේවල් මතුපිටට එනව ද?

වැස්සෙ තියෙන්නේ අමුතුම රිද්මයක්. මට හිතෙන හැටියට ඒක අපේ හදවතේ රිදම් එකට හරියටම මැච් වෙනවා. එක සීරුවට එක දිගට වහින වෙලාවක ඒකෙ හඬත් එක්ක ඒකාත්මික වෙලා ටිකක් වෙලා අහලා බලන්න. ඔබේ හදවතේ ඇති ගැඹුරුම මතකයන් අවදි වෙනවා ඔබට දැනෙයි.

සිරිපොද වැස්සේ එකම කුඩය යට තෙරපි තෙරපි අර යුවළක් යන හැටි

මමත් ඔහොම ගිය හැටි මතකයි මට හොඳ හැටි මතකයි

[Amaradewa]

ඉතින් අද මේ ඇදහැලෙන වැස්සත් එක්ක මගේ හැංගිලා තිබුන ආදරණීය හීනයකට නැවතත් පණ ලැබුනා.  හීනය විස්තර කරන එක තේරුමක් නෑ. ඒකෙන් වෙන්නේ හිත ආයෙත් පාරක් පෑරෙන එක විතරයි. ඒත් උඩට ආපු හීනය ආයෙත් නිදන්ගත ‍කරන්න වැස්ස ඉවරවෙනකම් ඉන්න වෙයි ද? එත් හෙටත් වැස්සොත්. දිගටම වැස්සොත්.

වැස්ස කවදාවත් ඉවර වෙන්නේ නෑ. මාස ගාණක් පෑව්වත් කොයි මොහොතක හෝ නැවතත් සුපුරුදු හඬින් වැස්ස ඇද හැලෙනවා. අපේ මතකයනුත් ඒ එක්කම නැවතත් පණ ලබනවා.

පෙම්වතුන්ට වැස්ස කියන්නේ ආශිර්වාදයෙක්. වැස්සට බනින පෙම් යුවළක් මට නම් කවදාවත් හමු වෙලා නෑ. ඒත් සමහර අයට නම් වැස්ස කියන්නේ දුක්බර මතකයන් අවදි කරන අවාසනාවන්ත හඬක් විතරයි. එත් ඒක කොච්චර අවාසනාවන්ත හඬක් වුනත් ඒ අය වැස්සට යටි හිතින් කැමතියි.

අනේ මේ වැස්ස දැන්වත් ඉවර වෙනවා නම්.

කමක් නෑ. එයත් මේ කුඩා නගරයේම කොහේ හෝ ඉඳගෙන මේ වැස්සෙ රිද්මයට මම වගේ ම කන් දෙනවා ඇති නේද?

I see dark clouds out my window
I know the storm is coming any minute
And the thunder just confirms my fears
And I know the tears are in it
I’ll be cryin unable to stop
Look here comes the very first drop
cause every time it rains
I fall to pieces
So many memories the rain releases
I feel you
I taste you
I cannot forget
Everytime it rains
I get wet
[Ace of Base]

සුමුදු සුළඟක් වැව් ජල තලය සිප ගෙන විත් ඇගේ සොඳුරු වත සිප ගෙන ගියේ ලස්සන කෙස් කළඹ සරාගී විදියට කළඹමින්. ඇගේ නිරාවරණයවූ සුන්දරත්වය මතට පතිතවූ වියළි පත් ටිකක් සුමුදු හඬක් නංවාගෙන ඇවිත් මගේ සිරුර මතට වැටුනා. වැව් දියට හරියටම ඉහළින් තිබුන හිරුගෙන් මද්දහනේ නික්මුණු හිරු කිරණ අප වටා තිබුණ විශාල වෘක්ෂයන් අතරින් යන්තම් පෙරී ගෙන ඇවිත් ආදරයෙන් එකිනෙකාට වෙළුන අපි දිහා හොරෙන් බලනවා දැනුනා. ඒත් වැව් ජලය සිපගෙන ආ සිසිල් සුළඟත්, තුරුලතා වල සිසිලසත් පරදන්න ගිනි‍ ගෙන දිලෙන ඉරට පුළුවන් වුනේ නෑ.

අපේ ජීවිතේ සුන්දරම දේවල් විඳින වෙලාවට සොබා දම් මාතාවගේ සෙවණේ හැමදාම ඉන්න පුළුවන් නම් කියලා මට මුලින්ම හිතුනේ එදා තමයි. ඒ අත්දැකීමේ සුන්දරත්වය විඳින්න අපට හැමදාමත් නොහැකි වුනත් එක පාරක් හෝ ඒක රස වින්දොත් ඒක කොච්චර සුන්දර දෙයක්ද කියලා ඔබට දැනෙයි.

ආදරයට බාධාව කියන‍ දේ කොච්චර නම් වැදගත් ද කියලා තේරෙන්න බාධා මැදින් ගිහිල්ලා ආදරය ජයගැනීම අවශ්‍යයි. ආදරයට විතරක් නොවෙයි, මේක ජීවිතයේ අනෙකුත් දේවල් වලටත් අදාලයි තමයි. ඕනෑම ජයග්‍රහණයක වටිනාකම වැඩිවෙන්නේ බාධක මැදින් ගිහින් ජයග්‍රහණය කලාමයි.

ඒත්, ආදරය සම්බන්ධයෙන් ගත්තහම ඒකෙ වැඩි විශේෂත්වයක් තියෙනවා. මොකද, ආදරේට බාධා නැතිව ගියොත් එහෙම ඒකෙ තියෙන රස සැලකිය යුතු මට්ටමකින් අඩු වෙනවා. කථා කරන්න, මුණ ගැහෙන්න තියෙන බාධාවන්, විවාහ වෙන්න තියෙන බාධාවන්, ලිංගිකත්වය අත්විඳින්න තියෙන බාධාවන්, මේවා ඔක්කොම ඒ ඒ අවස්ථාවලදී මහා කරදරයක් ලෙස පෙනුනට බාධාවන් මැද්දේ රහසේ හමුවුනාම තියෙන රස කොහොම ද?

මමත් ‍විශාල බාධක තිබුණු ප්‍රේමයක් කාලෙකදි අත්වින්දා. මට මතකයි මම දවසක් බොහොම අමාරුවෙන් ඇයව කොළඹ මහජන පුස්තකාලයෙදී හමු වුනේ වෙන තැනක හමු වෙන්න බැරි තරම් බාධා තිබුණු හින්දයි. අපි කථා කලේ කැන්ටිමේ ඉඳන්. මොන බාධාවක්වත් හමු වුනාට පස්සේ මතක් වෙන්නේ නෑනෙ. පැය ගාණක් කතා කලා. ආපසු එද්දි අපි ආවේ ශ්‍රවණාගාරය පැ‍ත්තෙන් නොවෙයි අනෙක් දොරටුවෙන්. (ගිහින් තියෙන අය දන්නවා ඇති) එතනින් එද්දි පුස්තකාල ගොඩනැගිල්ලේ යට පෝටිකෝවක් වගේ විවෘත ඒත් ටිකක් අඳුරු කොටසක් තියෙනවා. ඒක පහුවුනාම පුස්තකාලය ඉදිරියට වැටෙනවා. එතනින් එහාට අපි දෙන්නට එකට යන්න පුළුවන්කමක් තිබුනේ නෑ.

එතෙන මට මතක හැටියට කුඩා බස් එකක් නවත්තලා තිබුනා. මම මගේ හිතට ආපු ක්ෂණික සිතුවිල්ලකට අනුව ඇයවත් ඇදගෙන බස් එක පිටුපසට ගියා. ඇය පුදුමෙන් වගේ මා දිහා බලමින් මගේ පස්සෙන් ආවා. මම බස් එකේ පිටුපසට හේත්තු වෙලා ඇයව ළඟට ඇදලා අරන් ඇයගේ ලස්සන දෙතොල් වලට මගේ දෙතොල ලං කලා. ඒක නිද‍හසේ ඇස් පියාගෙන සිපගැනීමක් කරන්න පුළුවන් තැනක් නොවුනට අපේ ඇස් ඉබේම පියවුනා.

කොච්චර වෙලාවක්ද කියලා මට හරියටම මතක නෑ. ඒත් ඒක මගේ ජීවිතේ මම කරපු ඇඟ කිළිපොලා ගියපු සරාගිකම සිප ගැනීම කියලයි මට නම් හිතෙන්නේ. ඒ තරම් එක්සයිටින්. ඇයටත් එහෙමයි කියලා ඇය පස්සෙ ‍වෙලාවක මාත් එක්ක කිව්වා. ඒකෙ විශේෂත්වය තියෙන්නෙ අපේ ආදරේට බාධා එල්ල වෙන්න කලින් අපි ඕන තරම් නිද‍හසේ සිප ගැනීම් කරලා තිබුන හින්දයි. නිදහසේ කිසිම බාධාවක් නැති අවස්ථාවලදී කරපු සිප ගැනීම් එකක්වත් ඒක ලඟින්වත් තියන්න බෑ.

නිකමට හිතන්න, හින්දි චිත්‍රපටියක දුෂ්ඨයා නැතිව ගියොත් කොහොම තියෙයි ද? ෂාරුක් ඛානුයි, රාණි මුකර්ජියි හමුවෙලා, කථා කරලා, කිසිම බාධාවක් නැතිව විවාහ වෙනවා. චිත්‍රපටිය දවස් කිහිපයකින් ගැලවිලා යන එක වලක්වන්න සක්කරයට‍වත් පුළුවන් වෙන්නෙ නෑ. රෝමෑන්තික සිනමාවෙ තියරිය නැත්නම් යතුර මේක තමයි. බාධාව.

ඇත්තටම මිනිස්සු අනියම් සම්බන්ධතා සඳහා පෙළඹෙන්නත් මෙන්න මේ කාරණය (හැබැයි මම හිතන විදියට ප්‍රධානම කාරණාව නොවෙයි. ඒ මාතෘකාව ගැන පස්සේ ලියන්න බලන්නම්) බොහෝ සේ බලපානවා. තහනම් ගහේ ගෙඩිවල රස ගැන වර්ණනා වෙන්නෙත් ඒ නිසයි. ඒකට තියෙන බාධාවන් වැඩි හින්දා ඒකෙ රසයත් වැඩියි. හැබැයි ඉතින් ‍මම එහෙම කිව්වා කියලා තහනම් ගෙඩි කන්න ගිහින් නිකන් අමාරුවේ වැටෙන්න එපා.

සාර්ථක ලිංගික ජීවිතයකටත් බාධාව නැමැති සාධකය අතිශය තීරණාත්මකයි. ඒකත් වෙනම මාතෘකාවක් හින්දා වෙනම පෝස්ට් එකකින් ඒ ගැන කථා කරමු.

ඉතින් ඔබේ ආදරයටත් බාධා එල්ල වෙනවා නම් දුක්වෙන්න අවශ්‍ය නෑ. ඔබ ඇත්තටම හදවතින්ම ආදරේ කරනවා නම් ඒ බාධා ඔක්කොම ඔබට දැනටමත් රසවත් ඇති. නැත්නම් අනාගතයේ රසවත් වෙයි.

ඒ වගේමයි ඔබේ ආදරයට බාධාවක් නැත්නම් ආදරේ කරන‍ කොට විඳින්න අත්‍යාවශ්‍ය දෙයක් ඔබට මඟ ඇරෙන්න පුළුවන් බව අමතක කරන්න එපා. නැත්නම් සමහර විට ඔබේ ආදරේ අනතුරේ වැටෙන්නත් පුළුවන්. වහාම බාධාවක් නිර්මාණය කර ගන්න. මේක බාහිර සාධකයක්ම වෙන්න අවශ්‍ය නෑ. නිර්මාණශීලී වීම තමයි අවශ්‍ය වෙන්නේ.

වලාකුල් වියන් තනාලා …… ඉරේ රැස් නිවා දමා
වසන්තේ අරන් ඇවිල්ලා ….. සිහිල් සේලයෙන් වෙලා

අනේ මං බලාන උන්නා …. යළිත් ඔබ එතැයි කියා
සිනා රන් කැළුම් සලාලා …. මගේ සඳ උදාවෙලා

පැතූ පෙම් පැතුම් මල් ඉහිරිලා
ගැලූ පෙම් ගඟුල් දැන් ඉතිරිලා
අනන්තය සිසාරා රහසේමා
පියාඹන්න ආසයි ඔබ හා මා

දසන්තේ පියා සලාලා … ස‍ඳේ රැස් හෙමින් උනා …
සොයන්නේ ඔබේ රුවයි මා … කොහේ හැංගුණේ කියා …

රැයේ සීතලෙන් මිදිලා … තුෂාරෙන් මුවා වෙලා
හිඳින්නේ ඔබේ ළඟයි මා … සුසුම් උණුසුමක් පතා …

පැතූ පෙම් පැතුම් මල් ඉගිලිලා
හැලූ පෙම් ගඟුල් දැන් ඉතිරිලා
අනන්තේ සිසාරා රහසේමා
පියාඹන්න ආසයි ඔබ හා මා

ආදරේ චමත්කාරය වචනවලට පෙරලන එක එච්චර ලේසි ‍වැඩක් නෙවෙයි. විශේෂයෙන්ම නව යොවුන් ප්‍රේම‍යේ තියෙන ආශ්චර්යය පුදුමාකාරයි. ඒක වෙනස්ම විදියේ අත්දැකීමක්. ඒ අවධියෙදි ජීවිතය හරිම සැහැල්ලුයි (හැමෝටම නොවෙයි). ඉතින් ඒ සැහැල්ලුවත් එක්ක ආදරේ කියන දේ මුළු ජීවිතයම බවට පත් වෙනවා. මම කියන්නේ ඊට පස්සෙ ඇතිවන පරිණත ආදරයක දී ඒක එහෙම නොවෙන්න පුළුවන් කියලා නෙවෙයි. නමුත් ඒක වෙනස්.

මේ ගීතය ඇසෙන කොට ඒ කාලයෙ දී ඒ අත්දැකීම මාත් එක්ක බෙදා ගත්තු ඒ සුන්දර යුවතියව මතක් වෙනවා. ඇයව සිපගත්තු මුල්ම මොහොත. හාපුරා කියලා මම කෙල්ලෙක් සමඟ තනිවුනේ ඇයත් එක්ක. ඒ දවස්වල දවස පුරා ඇය ගැන සිහින මවපු හැටි. ඒ ඔක්කොම දේවල් ආයෙත් ආවර්ජනය වෙනවා.

කාලයත් එක්ක අත්දැකීමක ස්භාවය කොච්චර වෙනස් වෙන්න පුළුවන් ද? ඒ කියන්නේ ඒ දවස්වල එච්චර සුන්දරයි කියලා අපි නොහිතපු ගොඩක් දේවල් කාලය ගත වෙලා ගියාට පස්සෙ සුන්දර හීනයක් බවට පත්වෙනවා.

ආ‍යෙත් ඒ සොඳුරු අත්දැකීමට පාවෙලා යන්න තියෙනවා නම් කොච්චර අපූරුද? මේ ගීතයේ එය විචිත්‍රවත් ලෙස නිරූපනය කරනවා. ගීතය අඩංගු චිත්‍රපටයේ ගීතයට අදාල රූප රාමු පෙල මට මතක නැති උනත් ගීතය අහද්දි ච්ත්‍රපටියකට වඩා සොඳුරු දර්ශන පෙලක් මනසේ ඇ‍‍‍ඳෙනවා.

ආසයි මං පියාඔන්න චිත්‍රපටිය වෙනුවෙන් නිලාර් එම්. කාසිම් අතින් ලියවුන මේ ගීතයට හඬ මුසු කරන්නේ භාතිය හා උමාරියා.